Ik mag niet meer op de bank

De afgelopen week is er echt heeeeeel veel gebeurd en ik snap het allemaal nog steeds niet helemaal.
Het begon allemaal met de mevrouw die niet altijd even lief voor mij was in mijn ogen. Ze wilde steeds dingetjes van mij afpakken of me een nieuwe regel probeerde op te leggen, maar ik was het daar dus echt niet helemaal mee eens. Oke, we noemen haar altijd alpha, maar dat betekend niet dat ik daar echt ie-de-re keer naar moet luisteren... toch? Ik liet haar dit dus weten dat ik ook wel een eigen willetje heb en toen werd ook ineens de meneer-alpha boos op mij!

Maar... sorry hoor, ze probeerde wat van mij af te pakken... dat pikte ik gewoon even niet, dat hoeft toch ook niet perse? We hebben toen een lang 'gesprek' hierover gehad en hebben er alletwee een aantal blauwe plekken aan over gehouden, maar ik denk dat we een akkoord hebben bereikt; zij zal niet meer proberen iets van mij af te pakken en ik zal proberen niet meer terug te bijten.

Gelukkig was het de volgende dag weer helemaal goed, ze namen me mee naar heel veel zand en water, die mensen hebben er zelfs een woord voor uitgevonden; strand. Wat een boffer was dat zeg. Ik mocht gewoon overal waar ik wilde een plas doen en er waren echt heel veel andere hondjes waar ik mee kon spelen. Het allermooiste vond ik nog wel dat ik zonder riem rond mocht lopen! thuis kan dit namelijk niet altijd omdat er een 'weg' in de buurt ligt 'waar auto's rijden' (dat zijn die herrie-machines die heel snel voorbij rennen) maar hier was dat niet zo. Ik mocht gaan en staan waar ik wilde, zolang ik maar in het zicht bleef.

Jammergenoeg probeerde het vrouwtje 's avonds weer iets van mij af te pakken. volgens het vrouwtje was dit 'niet van mij' dus moest ik het maar los laten. Weer was ik het niet met haar eens en liet ik het weer even duidelijk merken. Maar nu liet ze toch wel erg merken dat ze daar niet van gediend was en meneer-alpha ook niet. Meneer-alpha hield zich wel wat op de achtergrond maar mevrouw gaf mij veel bevelen dat ik heel erg stout was. Daarna ging meneer-alpha heel dicht naast haar zitten en behandelde haar als mevrouw-alpha. Volgens mij is zij dit dan ook wel. Ik vertrouw het nog niet helemaal honderd procent, maar ik ga het wel tot de bodem uitzoeken. Als dit namelijk wel zo is, heb ik geen keus en zal ik mij neer moeten leggen bij hun wensen.

Begrijp me nu niet verkeerd, mevrouw is echt wel heel lief hoor. Ze laat me heel vaak plassen en geeft me dat lekkere eten en extraatjes en zo, maar ik zie haar nog niet volledig als alpha over mij. Toch denk ik dat ik mij daar bij neer zal moeten leggen. Ze heeft toch wel erg veel binding met meneer-alpha. Maar ze is zo lief... veel te lief om een echte alpha te zijn... ik zal het goed gaan observeren en jullie allemaal op de hoogte houden.

Het enige waar ik het dus echt niet mee eens ben is dat sinds ik dus heb kennisgegeven dat ik mevrouw nog niet echt als alpha beschouw is dat ik ineens niet meer op de bank mag!! Normaal mocht ik altijd op de bank liggen 's avonds maar sinds ik mijzelf als alpha kandidaat heb opgesteld, mag het ineens niet meer. Het lag daar zo lekker joh dus ik moet echt gaan zorgen dat ik daar weer terug kan komen.

Even heel iets anders. Ik ben er vandeweek achter gekomen om uit mijn bench te breken. Heel simpel; gewoon heeeeel hard tegen de opening duwen en dan gaat uiteindelijk het deurtje vanzelf open. Je had de gezichten van iedereen moeten zien. Zeker van mevrouw die me in de middag uit kwam laten. Die zag gewoon helemaal bleek. Ze had het maar constant over 'glas', terwijl ik haar trots wilde laten zien dat het me eindelijk gelukt was om zelf uit de bench te komen. Ze moest wel lachen en werd niet boos op mij maar ik vond het toch vreemd dat ik direct in de tuin werd losgelaten toen ze dat 'glas' zag liggen. Toen ik eindelijk weer binnen mocht was dat spul gelukkig helemaal opgeruimd en had ze eindelijk volledige aandacht voor mij en mijn verhaal. Ik heb dus nu zo het vreemde vermoeden dat dat 'glas' geen leuk goedje is.
De volgende dag had meneer-alpha alleen mijn bench weer zo aangepast dat ik er niet meer uit kon breken. om een of andere vreemde reden denk ik dus niet dat mevrouw hier iets mee te maken heeft gehad. Misschien dat ze samen iets hebben besloten maar ik weet zeker dat zij het niet alleen heeft beslist.

Zoals jullie merken; het is een enerverend weekje geweest. Aan de ene kant probeer ik echt de mevrouw als alpha te accepteren maar aan de andere kant kijk ik liever eerst nog even de kat uit de boom om zeker te weten dat ik geen fout maak. Zoals ik al zei, ze is echt heel lief, maar als ze over mij de alpha wil spelen, zal ze toch echt wat harder moeten worden. Ze is op de goede weg, nu maar even zien hoe ze dit volhoudt (wat? waarom verdenkt iedereen mij nu weer meteen van kattekwaad ;-))

liefs,
Katey